فک کنم سه بار اقدام به فرار کردم و مطمئنا اگه افراد زيادي مراقبم نبودن موفق هم مي شدم . از اون روز آخر هر وقت پامو تو اون حياط آسفالتي مي ذاشتم همه 4 چشمي مراقبم بودن . حتي وقتي تو باغ قدم مي زدم حس مي کردم ديگه گل ها هم مراقبم هستن و پرنده ها منتظرن يه قدم کج بردارم تا با هوار کشيدناشون خبر رساني کنن ... حتي باغ هم بهم خيانت مي کرد

چند ساعتی از طلوع آفتاب گذشته بود که ...

تارهای مرگ ( 1 )

آن وقت ها هر وقت که به آهنگ مورد علاقه ام گوش می دادم احساس آرامش خاصی به من دست می داد . آرامشی که در آن به هيچ چيز و هيچ کس فکر نمی کردم و شايد تنها در آن لحظات بود که واقعا لذت می بردم چون اکثر اوقات با کسی حرف نمی زدم و در افکار خودم غرق بودم ، گوشه اتاق می نشستم و نوار گوش مي کردم يا کتاب می خواندم ،  اتاقمان کوچک و دلگير بود . من و دو نفر ديگر با هم در يک اتاق بوديم و با همديگر صميميت مبادله مي کرديم . پنجره بالای تخت من با چند ميله کلفت وظيفه محافظت از ما را بر عهده داشت و گاهی اوقات احساس يک زندانی را به آدم الغا می کرد . من بزرگترين فرد اتاق بودم ، در هر اتاقی يک نفر از بقيه بزرگتر بود که بقيه اعضای آن اتاق سعی می کردند مثل او رفتار کنند ، البته همه اتاق ها مثل اتاق من کوچک و کم جمعيت بود . بزرگترين اتاق 20 تخت داشت و يک کمد برای اين که آن 20 نفر وسايل خود را درون آن قرار دهند ، اتاق ما فقط يک ميله و چند  ميخ به ديوار و يک جعبه به عنوان کمد داشت و تنها به اندازه تخت هايمان جا داشتيم . در اکثر اتاقها تخت دو طبقه بود ، تا به فضاي خالي اتاق بيافزايد . اتاق ما هم در ابتدا تخت دو طبقه داشت . تا جايي که يادم ميآيد قبل از آن هم هميشه در اتاق بزرگترها رو طبقه پايين مي خوابيدم اما وقتي به سني رسيدم که ارشد اتاق شدم و بچه هاي کوچکتر با من در يک اتاق قرار گرفتند فقط چند روز با آن تخت کنار آمدم . دعوای شديدی را که به خاطر تختم به پا کردم خيلی خوب به خاطر می آورم . روز تابستانی گرمی بود تمام روز گلابی چيده بوديم و من واقعا خسته شده بودم . خانم برنارد قسمت بيشتر گلابی ها را می فروخت بخشی کمتر هم توسط ما بزرگترها در اختيار بچه های ديگر قرار می گرفت ، نه فقط گلابي بلکه ميوه هاي زمستاني و تابستاني مختلفي در آن باغ پرورش مي يافت و سهم زيادي از درآمد ساليانه خانم برنارد را تشکيل مي داد . باغ بزرگي که هيچ وقت نتوانستم به تنهايي و با خيال راحت به انتهاي آن بروم و کمي خلوت کنم . از آن روز سخت تابستاني مي گفتم . آن قدر دست و پايم درد می کرد که اصلا نفهميدم چطور از نردبان تخت بالا رفتم و خوابيدم . چند ساعتی از طلوع آفتاب گذشته بود که ...