لاله واژگون

زود قضاوت نکن ... خدا حواسش به همه چیز هست

godblessu — Mon, 19 Oct 2009 16:18:19 GMT

گنجشک با خدا قهر بود…

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت:

می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که

دردهایش را در خود نگاه میدارد…

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

فرشتگان چشم به لب هایش دوختند،

گنجشک هیچ نگفت و…

خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.

گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام.

تو همان را هم از من گرفتی.

این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود؟

و سنگینی بغضی راه کلامش بست…

سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت: ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو

از کمین مار پر گشودی.

گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.

خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به

دشمنی ام برخاستی!

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.

ناگاه چیزی درونش فرو ریخت , های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد...

جائی در پشت ذهنت به خاطر بسپار ، که اثر انگشت خداوند بر همه چیز هست ..

شما را به خدا یک کلمه بفرستید واسه خدا

godblessu — Wed, 30 Sep 2009 10:41:18 GMT

همین چند لحظه پیش خبری به دستم رسید از بدحال بودن مادر یکی از همکاران ...

غمگین شدم ... خیلی ها الان دارن دعا می کنن و از خدا می خوان که اگر تقدیری درنظر داره فعلا کمی تغییرش بده ...

خدایا از ته دلم ازت خواهش می کنم ...

از ته دلتون یک کلمه فقط به خدا بگین ... فقط یک کلمه همین حالا ... ممنون .

تنهایی اون قدرها هم بد نیست ...

godblessu — Tue, 29 Sep 2009 08:00:18 GMT

از موجودات تنها خوشم می یاد ، مثل مرواریدها و لاله های واژگون و آدم های ساکت و صبور و سخت و ساده و سربزیر و متفکر .

کسانی که ته ته دلشون خودشون هستند و خدای خودشون .

این جا واسه دلمون می نویسم . گفتم دلمون ... آره دل هممون . واسه همه دل های گرفته . دل های تنگ و تاریکی که کسی را به خودشون راه نمی دن مگر اینکه سرشار از نور باشه .

به تنهاییت افتخار کن . باور کن بهتر از اینه که هرکس و ناکسی سرشو بندازه زیر و حمله کنه به دل کوچیکت . بذار اگه کسی میاد با شمع نیاد که روزی خاموش بشه . بذار بیاد سرسرای دلت رو تا ابد نورانی کنه . دلتو خالی کن واسه یه نور حقیقی و ابدی .

خالیش کن واسه خدا ...

آمدن باران های پاییزی شروع شد ....

godblessu — Thu, 22 Nov 2007 12:37:18 GMT

با گريه اش همه را به گريه مي اندازد . زمين سخت و محکم نرم مي شود ، برگ هاي خشک ، تر مي شوند ، درياي آرام تلاطم را حس مي کند ، خورشيد پر نور پشت ابر پنهان مي شود و انسان ها حتي سنگدل ترين انسان ها هم در دلشان بارشي را تداعي مي کنند و چه بسا عده اي از آن ها همچون آسمان مي بارند . او با گريه اش دل همه را به درد مي آورد . به همه آرامش مي بخشد . هميشه بخشنده بوده ، آسمان ... اين آبي عظيم خداوند . و چه زيبا اين دو عاشق هم مي شوند زمين و همه آنچه که بر اوست و آسمان و هر آنچه که در خود جاي داده . اول از همه خورشيد به احترام غم آسمان خود را مخفي مي کند و بعد بادي آرام خاک هاي زمين را بشارت باران مي دهد و آن ها را به تاييد و خوشحالي زمين به آسمان مي سپارد و آسمان که تاييد ذرات خاک را مي بيند از باد تشکري مي کند و به راحتي مي بارد و اين تعامل عاشقانه زماني به اوج مي رسد که آسمان تندتر و تندتر مي بارد و هوا رو به سردي مي رود . همه نظاره گر اين صحنه هستند و همه با باران مي بارند ، تنها کسي که بي نصيب مانده خورشيد است که خود را مخفي کرده تا آسمان با خيال راحت دغدغه هايش را و عشقش را بيان کند . رعد و برقي مي گيرد و آسمان فرياد مي زند و کمي بعد آرام مي گيرد ... خورشيد کم کم از پشت ابرها بيرون مي آيد و براي همگان ، زمين و آسمان هديه اي رنگارنگ به ارمغان مي آورد . پايان همه غم ها همان رنگين کمان است . رگبار و طوفان و درد و آه هرچقدر هم که طول بکشد باز هم اميد ديدن خورشيد و احساس کردن گرماي آن به بشر انرژي مي بخشد . دل هايي که باران نديده اند سنگ مي شوند و آن ها که مدام باران خورده اند. هرگز ....

تفاوت ها ...

godblessu — Thu, 25 Oct 2007 13:52:19 GMT

باز هم روز از نو شروع شد ، تو بيدار می شوی ، شايد پر انرژی و شايد هم خسته از تداوم زندگی ، از تکرار مجدد روزها ، از يکنواختی و بی تفاوت شدن ايام ، در ذهن خود به اين می انديشی که پس چرا روزی نميرسد که با روزهای قبل فرق کند؟ نور آفتاب چشمانت را می طلبد و آنها را متوجه خود می کند و تو به آفتاب با آن عظمت و نور سرشارش چشم می دوزی ، اما حتی او هم کارهايی به ظاهر تکراری انجام می دهد و تو از همين تکرارها خسته هستی ... اما حرکات مداوم پاندول ساعت يا چرخيدن های يکنواخت چرخ های ماشين در جاده يا غروب خورشيد هرگز تکراری و يکنواخت نيستند و روزی خواهد رسيد که تو می فهمی خورشيد در هر طلوع متفاوت با روز قبل ظاهر می شد ،حتی برای آدم بيماری که او را يارای حرکت نيست يا زندانی تنهايی که کمتر می تواند نور خورشيد را در فضای باز ببيندهم هيچ روزی مثل روز قبل و لحظه ای همچون لحضات قبل نيست و اين است دليل آن اشتياقی که انسان به طلوع و غروب خورشيد دارد . شايد تفاوت ها و تغييراتی که خورشيد در انجام وظيفه روزانه اش رعايت می کند از نظر ما ناچيز باشد يا اصلا ديده نشود ، اما مهم اين است که وجود دارد ، همان مفهوم بودن يا نبودن مساله اين است ، مساله اين است که وقتی قبول کنيم که چيزی هست ، به آن مفهوم بودن را می بخشيم ، آن را باور می کنيم و برايش ارزش قايل می شويم و در تمامی موارد آن را در نظر می گيريم ، ولی بسياری چيزها هستند که نبايد آنها را باور کرد و به آنها ارزش بودن داد ، چرا که خود آنها ارزش بودنشان را آنگونه که شايسته است باور نکردند ، پس آنها را نيست و نابود می گيريم و همه اين ها در نهايت به تفکر و نگرش ما بستگی دارد ، اين که می خواهيم هر روزمان پرتلاش تر از روز قبل تفاوتی صعودی داشته باشد يا به قعر گودال تاريک بی تفاوتی سقوط کند .

بد بد بد

Thu, 27 Sep 2007 20:16:28 GMT

خیلی نامردین

چطور دلتون میاد

دعای به این خشگلی نوشتم

با لب و دهن آدم بازی می کنه

این قدر زحمت کشیدم

اون وقت فقط ۲ تا نظر می دین

بابا خیلی با مرامین

باشه باشه

یه روز به هم میرسیم

Prayer

Sun, 16 Sep 2007 08:54:18 GMT

ببين خداي ما چه جور خدائيه ؟؟؟؟؟؟ خدائيش تا آخرشو با حوصله بخوان

godblessu — Mon, 10 Sep 2007 09:55:18 GMT

بخوان ما را

منم پروردگارت از ذره اي ناچيز

صدايم کن مرا

آموزگار قادر خود را

قلم را

علم را

من هديه ات کردم

بخوان ما را

منم معشوق زيبايت

منم نزديک تر از تو به تو

اينک صدايم کن

رها کن غير ما را

سوي ما باز آ

منم پروردگار پاک بي همتا

منم زيبا که زيبا بنده ام را دوست مي دارم

تو را در بيکران دنياي تنهايان

رهايت من نخواهم کرد

بساط روزي خود را به من بسپار

رها کن غصه يک لقمه نان و آب فردا را

تو راه بندگي طي کن

عزيزا من خدايي خوب مي دانم

تو دعوت کن مرا بر خود

به اشکي ، يا خدايي ، ميهمانم کن

که من چشمان اشک آلوده را دوست مي دارم

طلب کن خالق خود را

بجو ما را

تو خواهي يافت

که عاشق مي شوي بر ما

و عاشق مي شوم بر تو

آهسته مي گويم :" خدايي عالمي دارد

قسم بر عاشقان پاک با ايمان

قسم بر اسب هاي خسته در ميدان

تو را در بهترين اوقات آوردم

قسم بر عصر روشن

تکيه کن بر من!

قسم بر روز

هنگامي که عالم را بگيرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور

رهايت من نخواهم کرد

بخوان ما را

که مي گويد که تو خواندن نمي داني؟

رها کن غير ما را

آشتي کن با خداي خود

تو غير از ما چه مي جويي؟

تو با هر کس به جز با ما چه مي گويي؟

و تو بي من چه داري؟ هيچ!

بگو با من چه کم داري عزيزم؟ هيچ!

هزاران کهکشان و کوه و دريا را

و خورشيد و گياه و نور و هستي را

براي جلوه خود آفريدم من

ولي وقتي تو را من آفريدم

بر خودم احسنت مي گفتم

تويي زيباتر از خورشيد زيبايم

تويي والاترين مهمان دنيايم

که دنيا بي تو

چيزي چون تو را کم داشت

تو اي مهبوبترين مهمان دنيايم

نمي خواني چرا ما را؟

هزاران توبه ات را گرچه بشکستي

ببينم من تو را از درگهم راندم ؟؟؟

اگر در روزگار سختي ات خواندي مرا

اما به روز شاديت

يک لجظه هم يادم نمي کردي

به رويت بنده من هيچ آوردم؟؟؟

اين منم پروردگار مهربانت

خالقت

اينک صدايم کن مرا با قطره اشکي

به پيش آور دو دست خالي خود را

با زبان بسته ات کاري ندارم

ليک غوغاي دل بشکسته ات را من شنيدم

غريب اين زمين خاکيم

آيا عزيزم حاجتي داري؟

ببينم چشمان خيست آيا گفته اي دارد؟

بخوان ما را

بگردان قبله ات را سوي ما

اينک وضويي کن

خجالت مي کشي از من

بگو

جز من کس ديگر نمي فهمد

به نجوايي صدايم کن

بدان آغوش من باز است

براي درک آغوشت

شروع کن يک قدم با تو

تمام گام هاي مانده اش با من !!!

علت را بيابيد ... بي توجهي يا ... بي سوادي ؟؟؟

godblessu — Thu, 16 Aug 2007 17:41:18 GMT

درد و دل های عمومی ...

godblessu — Mon, 06 Aug 2007 04:29:49 GMT

پنجره اي که از آن باد گرم با سرعت به صورتش مي خورد را با اعصاب خوردي خاصي بالا کشيد و در حاليکه چيزهايي زير لب مي گفت سعي مي کرد همزمان با دست ديگر عرق صورتش را پاک کند و حواسش هم به جلويش باشد . اخمهايش آن قدر در هم بود که انگار از روز اول ابروهايش به همان حالت خلق شده اند . به آيينه بغل نيم نگاهي انداخت و توي آينه جلويي به چشمان من خيره شد ، کمي غرغر کرد و بعد با صدايي کمي واضح تر از آن غرغرها گفت....